Mag ik de duif weer zijn? -Wat?
Ja. Goed.
Gaat het? -Ja. Een beetje zenuwachtig, maar oké.
Hé. Dat is niet erg.
Denk aan Florida. Oké? Denk aan Florida.
Verbeeld je dat je daar bent.
Oké. -Je voelt de zon op je gezicht.
Die zoute zeelucht.
Dit is de laatste keer, goed? -De laatste, dat beloof ik.
Ik hou van je. -Ik ook van jou.
Oké. We gaan.
Liggen iedereen verdomme. -Verdomme.
Wat? Hoorde je haar niet? Ga als de sodemieter liggen.
Wil je nog dood vandaag, ouwe?
Verdomme. -Verdomme. Wat is er gebeurd?
Hij viel om. Let op hem.
Ja, maar gaat het met hem? -We gaan door. Oké?
Verdomme? -Wat? Wat is er?
Hij gaat niet open.
Is het die met die sleutel? -Nee, het is een digitaal scherm.
Kloteding. -Laat mij eens.
Beweeg verdomme niet.
Oké. En die knop?
Die gaat alleen naar het volgende scherm. Kijk niet naar ons verdomme.
Misschien moeten we iets kopen.
Dat is het. inderdaad ja. Pak die chocolade-noten reep.
Pak die reep.
Oké. -De grootste reep.
Hier.
Ja. Gelukt.
Makkelijk geld. -We gaan.
Je hebt niets gezien.
Super. -Dat was ongelooflijk.
Jij was ongelooflijk.
Hoe jij dat chipsrek neermaaide. Verdomme.
Zo stoer. -Ja.
Ja, echt., Ik deed gewoon wat ik moest doen.
Zeg dat wel verdomme. -Geef hier.
Ik herinner me alles, alsof alles in slow motion ging.
'Geef me verdomme dat geld.' Hij gaf het niet, maar ik pakte het geld.
Volgende stop, Florida.
Schatje.
Dit is ons nieuwe leven. Dit is het. Hier en nu.
O, mijn god. -Schatje.
Mijn god, schatje. Stop even.
Nee. Waar heb je het over? We hebben net een overval gepleegd.
We moeten blijven rijden. Oké?
Ja. -Oké. Ja, dat is goed.
Verdomme.
Jezus, schatje.
Nee.
ALLEEN ONGELOOD
Waarom zijn we gestopt?
Geen benzine meer.
Wat? We hebben net...
We hebben net... -Ik weet 't.
Oké. Rustig maar.
Alles wat we moeten doen is... We gaan uit de auto en we lopen een eindje...
en dan vinden we een andere auto. -Een andere auto?
Gewoon langs de weg, met de sleutels in het contact?
We hebben in tijden geen huis gezien. -Weet ik veel. Heb jij een beter plan?
Verdomme.
Stop. Alsjeblieft?
Kom terug.
Ik wist dat er iets was dat ik had moeten...
Hé. Stop. Oké?
Kom we gaan hier zitten. -Nee, dat gaat niet.
We moeten... -We moeten rustig worden om na te denken.
Kom zitten. Oké?
Weet je wat je nodig hebt? De wasstraat.
Nee, dat gaat niet. -Jawel. Kom op.
Ik hou van jou.
Weet ik.
Kijk.
Krijg nou wat.
Die ogen van jou. Net een havik, een havikvrouw.
Perfect. -En als ze thuiskomen?
Dan komen ze thuis. Weet ik veel. Kom op. -Oké.
Nee. Op slot. De voordeur.
Voordeur.
Gebruiken we dit?
Alsjeblieft. We zijn geen barbaren.
Goed.
Verdomme.
Jules, hou op met die tongpiercing.
Je verpest je glazuur. -Sorry.
Ja. Het is me gelukt.
Ja, schatje.
Goed van je. -Oké.
Verdomme wat? -Wat?
Hij zit op het nachtslot.
Wie doet dat nou in zo'n keurige buurt?
Goed, geef me dat kloteding.
Het is je gelukt.
Inderdaad.
Goed. Jij kijkt daar.
En?
Het fruit is nep.
Oké. Ik ga boven kijken.
Sleutels.
Waar zijn die?
Niets?
Waarom heb je geen reservesleutels in huis? Stel dat er een spoedgeval was?
Serieus? -Wat? Ik heb honger.
Oud.
Oké. Eens zien. Er moet een plan B komen.
Ja. Absoluut.
We hebben een oppepper nodig. Een creatieve oppepper.
Laten we dit serieus nemen. Oké.
Benzine. We hevelen de benzine over.
Dat is geweldig, schatje.
Ja, we hebben een jerrycan of zo nodig om de benzine in te doen...
en dan lopen we terug naar de auto en boem. We zijn weg.
God, ja. We hebben niet eens zo veel nodig.
We moeten alleen het volgende benzinestation halen. Wat ben jij slim.
Nee. Wacht.
Wat, wil je niet?
Natuurlijk wil ik het. Ik wil overal neuken. Dat gaat nu niet.
We moeten terug naar de auto voor ze hem wegslepen.
Oké, sorry, schatje. -Hé, zeg daar nooit sorry voor.
Dat is liefde.
Tuinslang. We hebben een tuinslang nodig.
Heb je hier gekeken? -Nee.
Ik ga niet naar beneden. -Jules, er is niets om bang voor te zijn.
Waarom ga jij dan niet? -Omdat...
Omdat ik je hierboven niet wil achterlaten.
Verzamelaars. Er zit hier vast veel schimmel.
Voorzichtig.
Goed. We gaan ieder een kant op.
Iets gevonden, schat?
Jules?
We hebben een auto gevonden. -Jezus, Jules.
Blijf van het speelgoed af. Controleer die dozen.
Ja, het is allemaal rommel. Kom op, we vinden hier niets.
O, mijn... -Wat krijgen we nou?
O, mijn god. -Wat... Verdomme.
Mijn god.
Gaat het?
Wie heeft dit je aangedaan?
Rustig maar. We doen je geen pijn. Je bent veilig.
Kom. We moeten hier weg.
Wat? Dat meen je niet? We moeten haar helpen.
Woon je hier? -Jules.
Is dit jouw huis? -Ik meen het serieus.
Dit is helemaal fout, maar niet ons probleem. We moeten gaan.
Wat? Stel dat de daders thuiskomen?
Dan komen ze thuis. Dat kan me niet schelen.
Ik laat dat kind hier niet geboeid achter.
Oké. Je hebt gelijk.
We doen het. We gaan haar redden. We redden haar. Voor wat goede karma.
We halen je hier weg. We brengen je naar een veilige plek.
Blijf daar maar staan.
Krijg jij het slot open?
Dat ding? Nee. Dat is industriële sterkte. Nee, ik...
Denk, denk.
Het duurt even, maar we kunnen proberen dat smalle stukje daar door te zagen.
Alles hoeft niet van haar af, we moeten haar alleen van die paal af zien te krijgen.
Weet je?
Zo ken ik je weer.
Alleen een botermesje. Eten deze mensen geen steak?
Al goed. Rustig maar. We willen geen problemen.
Pak wat je wilt. We hebben geld en juwelen.
Waar je ook naar op zoek bent, pak het en ga.
We willen je geld niet.
Wat wil je dan?
Je mag dat mes wel hebben als je het wilt.
Is dit jouw huis? -Ja.
En jullie zijn de eigenaren? Niet gehuurd?
Nee, niet.
Dan willen wij weten waarom jullie een meisje hebben vastgeketend in de kelder.
Kom op, schat, zeg het ze.
Ja. Wat is dat verdomme?
Allemachtig.
Ik dacht dat jullie ons kwamen beroven.
Dat is gewoon onze schattebout.
Ze is stout geweest op school, dat is onze manier van straffen.
Maar dat is niet... Zo straf je een kind toch niet?
Wij nemen haar mee waar ze veilig is. -En we nemen ook je auto mee.
Dus geef ons de sleutels, zodat we dat ook kunnen doen.
Je kunt niet onaangekondigd ons huis binnenkomen en herrie schoppen.
Heb je voor die daar ook een kooitje?
Pardon?
Weet wel... -Goed, richt op mij.
We zijn allemaal een beetje opgefokt. Het is een gecompliceerde situatie.
Kunnen we er als volwassenen over praten?
We kunnen toch wel tot een compromis komen?
Hou je van whisky?
Ik vind je haar mooi.
Mensen zouden willen dat ze zo'n haar hadden. Daar moet je dankbaar voor zijn.
Weet je zeker dat je niets wil?
Nee hoor. -Zoals je wilt.
Goed, dan.
Nou...
zoals ik al zei...
dit is een behoorlijk lastig parket waar we ons in bevinden.
Als je me laat uitpraten, weet ik zeker... -We nemen haar mee.
Lieverd, val hem niet in de reden... -Val dood.
Schatje, laten we... -Nee. Wat zijn we verdomme aan het doen?
We nemen haar mee en gaan.
Dat kan absoluut. Jullie hebben het wapen.
Jullie bepalen de regels.
Ik vraag alleen om mijn verhaal te kunnen doen.
Denk je er daarna nog hetzelfde over, doe dan wat je wil doen.
Is dat goed?
Ga je gang. -Dank je.
Ik was een verkoper.
Deur tot deur. Ik was er goed in.
Weet je wat mij een goede verkoper maakte?
Mijn ogen.
Ik zag dingen die anderen niet zagen. Ik doorzag mensen.
Meteen als ze de deur openden, nam ik alles in me op.
Wat hadden ze aan? Hoe was hun hal ingericht?
Hing er een hondenriem bij de deur?
Voor ze hallo konden zeggen, wist ik al exact hoe ik ze iets moest verkopen.
Nu kijk ik naar jullie twee en wil ik proberen jullie iets te verkopen.
Ten eerste denk ik niet dat jullie twee bij de kinderbescherming werken.
Ik ga zelfs zo ver dat ik zeg dat jullie geen van beiden werk hebben.
En afgaande op de wagen met pech die ik langs de weg zag...
en de slechte staat van mijn voordeur...
zou ik zeggen dat jullie op de vlucht zijn.
Laat ons, nu we elkaar begrijpen, onze situatie bespreken.
Aan de ene kant willen jullie als de sodemieter weg.
Aan de andere kant wil ik niet dat jullie mijn dochter ontvoeren.
Nou...
wat betreft die auto waar je het over had...
stel dat jullie die van ons stelen.
We zouden, om de een of andere reden, die gebeurtenis een tijdje niet kunnen melden.
Zou je er echter voor kiezen mijn dochter mee te nemen...
zijn we gedwongen de politie veel eerder te bellen.
Je zou willen dat je die trap nooit was afgegaan.
Dat de sleutels bij de voordeur hadden gelegen...
en dat jullie nu weg waren. Heb ik gelijk?
Die kans geef ik jullie.
Dat is wat ik wil verkopen.
Hoe deed ik het?
Ik bedenk ineens dat we elkaars namen niet kennen.
Ik ben Mickey, en deze schoonheid hier is Jules.
Sorry dat ik dat niet eerder zei.
Ik ben George en deze koningin van het bal is mijn vrouw, Gloria.
Oké. Goed. George en Gloria.
Aangenaam. En bedankt.
Dat was geweldig net.
Als ik goed oefen, kan ik misschien ook ooit mensen zo doorzien.
Denk je ook niet?
Kan mij het schelen, ik probeer het nu.
Is dat goed?
Oké.
Begin met de kleding, oké? Zoals je zei.
Jullie zijn verdomd goed gekleed.
Netjes. Geen vlek te zien. Jullie kleding ziet er duur uit en dit is een mooi huis.
Het is een mooi huis. Ik kan wel zeggen dat jullie wat geld hebben.
Maar met al dat geld, wat is dan dat verdomme?
Ik weet dat het een televisie is, maar wel verdomde oud, een beetje sneu.
Ik denk niet dat jullie veel tv kijken...
wat ik een beetje raar vind. Maar het komt wel vaker voor.
Weet je wat me het meest over jullie vertelt?
Is dat vastgeketende meisje in de kelder.
Nou...
Laat mij jou wat verkopen, George. We gaan naar beneden...
en we gaan dat meisje bevrijden.
En ze gaat met ons mee.
En jij zegt geen moer.
Weet je waarom niet?
Omdat je een psychopaat bent met een meisje opgesloten in zijn kelder.
En je kunt de politie er niet bij betrekken zonder dat ze ontdekken...
dat je een psychopaat bent met een klein meisje in zijn kelder.
Ga je verdomme die sleutels pakken, George.
Schattebout.
Sorry dat papa dit moet doen.
Ik zal altijd van je houden.
Kom op. -Hé, rustig maar.
Oké? Je bent vrij. Kom met ons mee.
De boeien zijn los, We gaan.
Luister. Je wil hier beneden toch niet zijn?
Het is hier verschrikkelijk.
Kom met ons mee, we krijgen het fijn samen, dat beloof ik.
We zoeken een fijn nieuw gezin. Misschien krijg je wel nieuw speelgoed.
Wat nieuwe kleren, misschien een hamburger of zo.
Hou je van hamburgers?
Heb je er ooit een gehad? Ze zijn zo lekker.
Nee.
Het moet zo zijn, George. Hoe groot is die kans nou?
Het is voorbestemd.
Schat, ik weet niet eens zeker of je...
Het kan gebeuren.
Ik voel het, George. Ik weet dat ik het nog steeds kan.
Alsjeblieft? -Goed dan.
Als je er blij van wordt, dan is 't het proberen waard.
O, George.
Je hebt geen idee hoe gelukkig je me hebt gemaakt.
Nee.
Wat is dit verdomme? Hé.
Jules.
Hé, ik hoor je daar achter. Waar is ze?
Goedemorgen, slaapkop. Ik dacht dat je nooit wakker werd.
Waar is Jules, verdomme?
Let op je taal. Je schoonheid maakt het goed.
Maar als je haar ooit nog wil terugzien, moet je een brave jongen zijn.
Wat? -Je hoeft alleen te ontspannen.
Ik neem je mee naar een bijzondere plek.
Een plek alleen voor ons tweeën.
Je hebt geluk, weet je dat? George zei dat we je moesten afmaken.
Ik zei: Nee, absoluut niet.
Kijk, dame, ik weet niet waar je het over hebt...
maar als je ons niet laat gaan, dan zweer ik dat ik...
Waarom deed je dat?
We wilden je redden, verdomme.
Waarom liet je je niet helpen?
Geef antwoord.
Weet je...
Je zou mammie eigenlijk zo niet moeten zien.
Maar soms...
kan mammie er niets aan doen.
Wat? Vind je me niet mooi? -Wat?
Nee, dat vind ik... -Na alles wat ik voor je gedaan heb?
Nee. Luister... -Ik heb de kamer gezellig gemaakt voor jou.
Ik heb voor je gedanst. -Luister. Dat is niet wat...
Je bent een stoute jongen.
Wat...
Ik kan alles van je afpakken...
nu meteen.
Maar ik wil alleen geven.
Jou het grootste genot geven.
Om samen iets moois maken.
Maar als je dat niet wil, dan...
Dan wat?
Verdomme.
Je vindt dat paard echt mooi, hè?
Ik had er ook een toen ik klein was.
Misschien was ik 10.
Hoe oud ben jij?
Ja, ongeveer 10.
Ik en mijn zusje, Winnie...
We vochten er zo vaak om.
Ik weet niet eens waarom, het was maar een stom plastic paard.
Ik bedoel het goed.
Op een zaterdagochtend...
waren Winnie en ik in onze kamers aan het spelen en...
zoals altijd maakten we ruzie over dat ding.
Ik wilde het van haar afpakken, maar een van de roze benen brak af.
Ze werd zo kwaad.
Ze huilde en huilde en ik zei...
dat ik mama en papa zou halen om het te maken.
En dus...
rende ik naar hun kamer en opende de deur...
en ze waren er niet, dus ging ik...
naar de kamer en daar waren ze ook niet.
Ik kon ze niet vinden.
Ik denk dat ze weg waren.
Dus ik dacht dat ze naar de supermarkt waren...
of naar de dokter...
Ik weet het niet. Wat grote mensen doen.
We deden wat we altijd deden. Ik...
Ik nam wat ontbijtgranen...
en zat de hele dag op de grond tekenfilms te kijken.
Dat ging zo de hele week door.
Maar toen waren de ontbijtgranen op.
Natuurlijk niet zoiets als wat ik gisterenavond aanhad...
maar dat was toen de mode.
Nou, het stond je goed.
Vind je? Echt?
O, ja. En ik denk niet dat veel mensen dat voor elkaar krijgen.
Pas op, Mickey. Ik moet er van blozen.
En daar ben ik met Ethan.
Moet je dat haar zien.
Ethan? Is dat je zoon?
Wat doet hij tegenwoordig?
Hij slaapt. In zijn wiegje.
Jeetje. Moet je deze zien.
Jullie lijken zo gelukkig.
Dat waren we ook. Dit was toen we nog verkering hadden.
George had een aantrekkingskracht die ik niet kon weerstaan.
He hield me vast en we...
dansten.
Hij fluisterde, en zei:
'Op de hele wereld zijn alleen wij echt.
Al het andere is van karton en speelgoed.'
Dat is geweldig.
Dat is zo geweldig.
Op een avond stond hij voor mijn raam, hij keek me in de ogen en zei:
'We kunnen samen weglopen. deze hele wereld kan van ons zijn.'
Maar alleen als ik het wilde.
Dus, zei ik ja en ons avontuur begon.
Feitelijk is die foto daar de laatste keer dat we in papa's huis waren.
We gingen ons eigen verhaal schrijven in de sterren...
om ons eigen gezin te stichten.
Maar dat was lang geleden.
En onze dromen om kinderen te krijgen, die kwamen niet uit.
Maar er is nog tijd.
Wacht, Gloria? -Ja?
Kunnen we praten?
Absoluut. Waar denk je aan?
Eerlijk gezegd?
Aan jou.
Mij?
Zoals je gisteren danste.
Je lichaam. De geur van je haar. Ik krijg het niet uit mijn hoofd.
Ik voel me alsof er iets in me is ontwaakt.
Je leek anders niet zo opgewonden. -Ik weet het en het spijt me.
Het overkomt me soms. Dan raak ik te opgewonden.
Ik was zenuwachtig.
Maar ik zeg het je, nu is het anders.
Ik heb het gevoel dat we dit samen moeten doen.
Mickey, dat wil ik wel. Echt. Alleen...
Ik weet dat ik stout was...
maar ik beloof je...
ik zal braaf zijn als je me nog een kans geeft.
Mammie?
O, jee.
Hemels.
O, jee.
Je bent echt braaf.
Ik moet je aanraken.
Wat? -Alsjeblieft, mammie?
Laat me je aanraken.
Oké.
Goed.
Jij zieke trut.
George.
Georgie.
Jezus christus. -Blijf staan.
Waar ga jij heen? Kom terug naar boven.
Haal het niet in je hoofd.
Ik ben een scherpschutter. ik heb je expres gemist.
Oké. Goed.
Ik kom naar boven.
Kun je ons niet gewoon laten gaan?
Alsjeblieft?
Klootzak. -Kijk wat je hebt gedaan. Wie heeft jou opgevoed?
Een vrouw zo laten huilen.
Ik zou je hersenen aan flarden schieten als je ze had.
Hij heeft me op het hoofd geslagen.
Georgie, waar ben je?
Eén ding is zeker, voor mij ben je een beetje te vlot.
Mickey.
Wat... Verdomme, wat?
Hou op met janken, mietje.
Verdomde klootzak... -Maak je schoon.
Kom op.
Schatje.
Mickey. -Ga zitten.
Laat me je niet nog een kogel bezorgen. -Mijn god.
Wat heb je hem aangedaan?
Ben je blind? Ik hem op hem geschoten. -Je bent gek.
Kom op, hij verdiende het en dat weet je.
Als jij je bek niet houdt, overkomt jou hetzelfde.
Is dat duidelijk?
Let op ze, schattebout.
O, schatje.
Ik dacht dat ik je kwijt was.
Gaat het wel? -Ja. Nee. Het doet verdomme zeer.
Hij schoot op me. Ze zijn knettergek. Je hebt geen idee hoe gek ze zijn.
We moeten hier verdomme weg.
Kun je mijn handboeien losmaken? -Waarmee?
Weet ik veel.
Ik ben blij dat je hier bent.
Ik heb je nog niet vervloekt. -Laat haar.
Ze weet niet wat ze deed. -Heeft ze dat gezegd dan?
Nee, maar ik weet het. Ik weet het gewoon.
Ik heb je honderd keer verteld dat het verdienmodel perfect was, toch?
Geen kosten van goederen.
Iedere dag worden we wakker, staan op en gaan naar het strand.
Een dagwaarde aan goederen oprapen die we dan verkopen.
Ik heb het over mooie glanzende schelpen, in alle kleuren, wat stenen om mee te ketsen.
Pure winst, Jules.
Ik begrijp het schat.
En als we te groot worden? Dan moeten we iemand in dienst nemen.
Dan is het geen pure winst meer...
want we moeten die nieuwe schelpenzoeker betalen. Dan bloeden we dood.
En als we die schelpenvinder eens partner maken?
Voor een klein deel. Als een aandeel, oké?
Elke grote firma begint met aandelen.
Hoe gaan we het noemen?
Dat is een hele goede vraag.
Misschien moeten we... Nee.
Weet je, dat is aan jou.
Jij bent creatiever. Ik ben meer van de cijfers.
Jules, in godsnaam.
Ik blijf het zeggen, je beschadigt je glazuur.
Verdomme.
Natuurlijk. Je tongringetje.
De piercing.
Wat is daarmee? -Daar kan ik je boeien mee openen.
Schatje, die zit door mijn tong.
Dat weet ik.
Maar als die eruit komt, kan ik ons ermee bevrijden.
Hoe krijgen we die eruit?
Doe dat wat ik zo haat.
Zet hem buiten je tanden en dan heel hard trekken.
Misschien komt hij los.
Denk je dat die zomaar losschiet? Het is een piercing en die zit goed vast.
Dat weet ik. Maar kun je 't niet proberen?
Schat? Voor mij?
Goed, ik probeer het. -Oké, geweldig.
Ik weet dat je het kunt.
Pak hem. Pak die piercing.
Haal hem eruit, je kunt het. -Nee.
Mijn tong is niet sterk genoeg. -Wat?
Je tong is heel sterk. Je hebt een grote, sterke tong.
Schatje, ik zeg dat het onmogelijk is.
Oké.
En als je je nou eens naar mij toedraait?
Zodat je me aankijkt. -Ik doe m'n best.
Zo ja. Steek je tong uit.
Steek je tong uit.
En dan zet ik hem klem en haal hem eruit.
Nee. Dat doet hartstikke veel pijn. -Dat weet ik.
Had ik die piercing maar, maar die heb ik niet. Jij hebt hem. Zo staan we er voor.
Jules?
Dan sta je bij me in het krijt. -O ja, echt wel.
Oké? Kom op.
Steek je tong uit.
Wie heeft er honger?
Goed.
Goed, mond open.
Kom op.
Open de deur van de hangaar.
Goed. En jij?
Kom op.
Doe open. Ik geef je wat broccoli.
Open die mond, kom op.
Dan niet.
Er komt wel een moment dat je wil eten.
Mij maakt het niet uit of dat Gloria's eten is of elkaars vingers.
Verdomme.
Gaat het, schat?
Dat was op het nippertje.
Ja. Ik heb een hoop bloed ingeslikt en het smaakte naar metaal.
Het is goed. Geen zorgen.
Laat mij maar. -Oké.
Laat me gewoon...
Verdomme.
Wat?
Ik kan er niet bij.
Hebben we voor niets een gat in m'n tong gemaakt?
Nee. Echt niet.
Nee. Laat me die van jou proberen.
Oké.
Perfect. Blijf stilzitten.
Ik heb hem. Ik zit er in. Goed. Oké. Goed.
Oké dan, klootzak.
Kom op, kloteding.
Verdomde hufter...
Stom kloteding.
Het is gelukt. -O, schatje.
Ik hou zoveel van je. -Oké. Ja.
Geen tijd te verliezen. -Goed.
Nu de mijne.
Wacht. Wat moet ik doen?
Je moet hem er in steken...
en dan een beetje ronddraaien...
Totdat je hem te pakken hebt.
Ontspan en voel het.
Ja. -Wacht.
Ja. -Ik voel iets.
Ja, dat is goed. Voel het. Kom op.
Hij...
Hij is afgebroken. -Dat meen je niet.
Waar is het afgebroken?
Erin en nu ziet hij vast.
O, schatje.
Het spijt me zo.
Ik heb het verpest.
Nee. -Ik heb het verpest.
Nee, het is oké.
Kom hier.
Luister naar me.
Het spijt me. -Nee, je hebt je best gedaan.
Mijn been is naar de klote, ik kan toch niet lopen.
Het is niet erg. Je kunt dit, oké?
Ik weet niet wat ik moet doen... Wat moet ik doen?
Ik denk dat we...
Wat is er?
Allemachtig.
Een waskoker. -Allemachtig.
Kun je daar inklimmen? -Ik zal wel moeten.
Ik hou van je.
Dat weet ik.
Ik zei al dat dit niet goed kon gaan en ik had gelijk.
Kijk wat ze veroorzaakt heeft.
Laat mij maar. Ik zorg dat het goedkomt.
Kom hier, lieverd.
Kom hier. Kom op. -Nee...
Is ze ontsnapt?
Je bent zo kwaad.
Waarom?
Omdat je met losse flodders schiet?
Ik ruk je hart eruit.
Ik snap dat je niet wil zeggen waar ze is.
Als ik jou was, zou ik hetzelfde doen.
God Almachtig, ik zal toekijken hoe je sterft. Ik ga je pijn doen.
Ze is weg, man. Oké? Geef het gewoon op.
Schattebout, wat zullen we met hem doen?
Wat is dat?
Goed. Als jij het zegt.
Lieverd? Ben jij boven?
Ik wil even met je praten.
Ethan, schatje.
Je vindt het maar gebakken lucht, niet?
Daar hou ik van.
Ik hou van stoere mensen.
Er is geen mooier geluid in de wereld dan van een man die niet wil schreeuwen.
Hijgend en puffend en...
door hun neus ademend.
Maar ze breken altijd, toch schattebout?
Inderdaad, je bent te jong om het nog te weten.
Dit zal je bijblijven.
Ze gaat niet naar de politie.
Wat? Wat zei je?
Nog niet, in ieder geval.
Waar heb jij het in godsnaam over? -Ik zei dat ze moest wachten.
Ja. We hebben een ontmoetingsplekje.
Als ik daar niet verschijn, binnen een uur of zo, dan ja...
politie in overvloed. Je bent er bij, vriend.
Maar als ik wel verschijn...
reizen we gewoon verder. Alsof dit nooit gebeurd is.
Van man tot man hier...
Ik wil de politie er net zo min bij hebben dan jij, oké?
En mijn schattebout? -Wie?
Zij? Ik geef geen zak om haar. Door haar zit ik hier.
O, nee. Kijk niet zo naar me. Je hebt me gebeten. Je staat er alleen voor.
Je mag haar hebben.
Mammie is op zoek naar haar vriendin.
Weet jij waar ze is?
Wat is dat?
Lieverd?
Kom eens naar beneden.
Ik wil dat je afscheid komt nemen van onze vriend.
Zo snel?
Oké.
Een laatste woord voor deze hufter?
Mijn lieve jongen, had je het maar anders aangepakt.
Ik zie je in de hel.
Stop, vermoord hem niet.
Leg hem neer. -Ik smijt hem kapot.
Dat scheelde weinig. -Laat mijn baby los.
Laat hem gaan, nu.
Oké, juffie. Rustig maar.
Er overkomt niemand iets. Laten we allemaal...
Kom hier.
Het is goed. -Kom naar beneden...
of ik schiet hem door z'n kop. -Oké.
Oké, Ik kom.
Blijf gewoon wakker, er is niets aan de hand.
Het komt goed met je.
Kijk wat je hebt aangericht.
Waar heb ik jullie in godsnaam aan te danken?
Koken is Zen voor Gloria. Het kalmeert haar.
In de loop der jaren met haar, heb ik een patroon ontdekt.
Hoe erger van streek ze is, des te groter moet het gerecht zijn.
Een tijdje geleden knoeide ik koffie op onze splinternieuwe sprei.
Ze bakte een tulbandcake zo groot als een vrachtwagenwiel.
Jullie hebben dus een heel banket opgeroepen.
De broodjes zijn heerlijk.
Echt heerlijk.
Waarom?
Waarom wat?
Het meisje? Waarom houden jullie haar beneden vast?
Luister, het is niet wat je denkt.
Mijn Gloria wilde altijd al een kind.
Helaas had onze lieve Heer dat niet voor ons in de planning...
dus ik nam zelf het heft in handen.
En je ontvoerde haar?
Als je ouder wordt, worden dingen gecompliceerder.
We doen allemaal wat we moeten doen, we weten nochtans hoe.
Ik wil alleen mijn vrouw gelukkig maken.
En dat was ze even.
En toen, na een tijdje...
herinnerde dat kind haar eraan wat ze niet kon krijgen.
Dus wilde ze dat ik haar liet verdwijnen.
Daar kon ik me niet toe zetten.
Die kelder, dat is ons compromis.
Dat ze daar beneden is, dat is niet omdat ik gemeen ben...
maar omdat ik barmhartig ben.
Gemeen heb je nog niet gezien. -Het eten is klaar.
Precies op het juiste moment.
Een gehakttaartje.
Dat is de specialiteit van Gloria.
Jullie twee staat een traktatie te wachten.
Zegen ons, o Heer, en Uw gaven...
die wij mogen ontvangen van Uw overvloed...
door Christus onze Heer, Amen. -Amen.
Gaan jullie ons doden? Of... Wat is de deal?
George, heb je niets gezegd?
Ik wilde ze een beetje laten spartelen. -Wat zeggen?
We gaan jullie niet vermoorden. -Wat?
We gaan jullie niet doden. Ben je doof of zo?
Ondanks jullie beroerde gedrag...
hebben we besloten dat het te lastig voor ons is.
Vroeg of laat komt iemand jullie zoeken.
Ik kan een lichaam verbergen zoals de paashaas een ei verbergt.
Maar jullie hebben hier overal gezweet, gespuwd en gepist.
Sorry, lieverd.
Ik ga vast een plekje vergeten.
We hebben een betere kans te gaan rijden.
We nemen er 48 uur voor...
dan tippen we de politie, zij komen en pikken jullie op.
Jullie zullen wel even de cel ingaan voor jullie daad.
Maar je haalt tenminste nog adem.
Dus gefeliciteerd, jullie hebben net de verrekte loterij gewonnen.
Nou...
eet op jullie gemak. Jullie zitten nog wel een paar dagen in die stoelen.
Hé, we hebben dus toch honger.
Echt heel lekker.
Wacht, wat gebeurt er met haar? -De weg is niet geschikt voor een klein meisje.
Ze zullen haar wel naar een weeshuis brengen.
Dat zijn net vijfsterrenresorts.
Vind je dat erg?
Alles is beter dan beneden.
Je hebt een goed hart, Jules.
Heet je eigenlijk Julia?
Mijn moeder heette Julia.
Ze had ook een goed hart.
Je doet me aan haar denken.
Dank je.
Ze stierf toen ik heel jong was. Kanker.
Daar konden ze toen nog niet veel aan doen.
Het was een langzaam, gruwelijk proces...
maar ik was continu bij haar.
De dag voordat ze stierf, stuurde ze me naar de kast.
Ze zei dat daar een verrassing voor me lag.
Het was een pakje met een strik...
en een kaartje waar 'Gloria' op stond.
Een deel van mij wilde het niet openen...
want het zou het laatste zijn wat ze me zou geven.
Maar ze drong zo aan.
Ik droogde mijn tranen, scheurde het papier open en daar was het.
Een pop.
Ze zei dat het een magische pop was...
dat hoe verdrietig ik ook zou worden...
En de jaren daarop werd ik heel verdrietig.
Dat hoe verdrietig ik ook zou worden, ik hem altijd bij me had.
Mijn... Ethan.
En ze had gelijk.
Hij was magisch. En jij hebt hem van me afgepakt.
Waarom?
Wat is dit?
Dit is een overdosis, Mickey.
Ik weet het. Ik jokte over jullie laten leven, maar...
Je had een ware apotheek in die tas van je...
en jullie hebben genoeg pillen opgepeuzeld om een stier mee te vloeren.
Als je out bent, dan spuiten we de harddrugs erin...
om het af te maken. En boem, probleem opgelost.
Een paar junkies braken in...
gingen aan de rol...
en stierven op een niet zo tragisch manier.
Val dood. -Het is niet perfect, ik weet het.
Maar niemand zoekt er veel achter als types zoals jullie...
de dode partij zijn, toch? Heb ik gelijk of heb ik gelijk?
Godallemachtig.
Jullie moeten van gisteren zijn om te denken dat we jullie aan de politie overdragen.
Zodat jullie alles gaan verklappen? Nee, nee.
Ik ben bang dat niemand jullie komt redden.
Hallo agent, kan ik u helpen?
Sorry dat ik u stoor rond etenstijd, het ruikt goed daarbinnen.
Ja absoluut, ik heb zin om verder te eten.
Goed. Ik zal u niet te lang ophouden.
Er was een overval op het benzinestation... -Wat erg.
Mag ik vragen wat u hier doet? -Natuurlijk.
Er stond een verlaten auto op de 301, ongeveer een kilometer terug.
Dat is verontrustend.
Lijkt op die van de verdachte. Heeft u iets bijzonders gezien misschien?
Verdachte figuren, of iets dergelijks?
Nee, meneer. Heb ik niet. Maar ik hou een oogje in het zeil.
Goed dan. Een fijne avond. Eet smakelijk.
Zeer zeker. En een goede jacht.
Gaat het? -Ja goed.
Het is de deur, moeilijk te sluiten.
Ik wil hem al maanden repareren. -Wat is ermee gebeurd?
U weet wel. Het is...
Mijn vrouw en ik brachten meubels naar buiten en we hebben vast de deurpost geraakt.
Vindt u het erg als ik even binnen kijk? -Ik waardeer uw aanbod, agent...
maar ik verzeker u...
we zitten veilig binnen.
Natuurlijk, maar ik kan u net zo goed de hele behandeling geven.
Die belastingcentjes aan het werk zetten.
Waar zijn mijn manieren? Kom binnen. Ik stel u voor aan mijn vrouw.
Gloria, we hebben een gast.
In de eetkamer.
Wie is dit? -Agent Wells, mevrouw.
Sorry dat ik u stoor. We controleren de huizen in deze buurt.
Er zijn een paar criminelen voortvluchtig. -O, jee.
Schat, misschien moeten we vannacht naar een hotel.
Dat is vast niet nodig. U bent hier vast veilig.
We willen alleen alles grondig onderzoeken.
Dat is veel eten voor twee personen.
U weet wat ze zeggen.
We hadden nogal pech, dus dachten, 'wat maakt het uit,
we maken er een feestje van'. -Oké.
Mag ik? -Uiteraard.
Waar zijn ze?
In de fitnessruimte. -Wat is hier?
Waar?
Achter deze gesloten deur. -De fitnessruimte.
O, dat is de kelder.
Iets wat ik moet weten hier?
Alleen een oude boiler en wat dozen.
Ik kijk even.
Ja, met Wells.
We hebben twee verdachten die voldoen aan het signalement op Willow Drive.
Ga erheen ter ondersteuning. -Begrepen.
Ik moet gaan.
Sterkte. -We begrijpen het volkomen.
Hopelijk vindt u die beesten, waar ze ook zijn.
Kom op.
Kom op. Daarheen.
Nee, schatje, nee.
Zo doe je dat niet.
Als u nog iets vreemds ziet, wat dan ook, aarzel niet te bellen.
Prima. -Een fijne avond, agent.
Je hebt een boost nodig.
Kom op, baby. Je kunt het. Kom op.
Een boost, schatje. Kom op.
God. Nee. -Nee.
Oké. Ik heb een plan.
Dat was kantje boord. Heb je het toegediend? -Nee. Ik was nauwelijks op tijd terug.
Ik...
heb ze hier achtergelaten.
Ze waren compleet out.
Ik...
Gloria...
je de wacht moeten houden.
Kom op. We moeten naar buiten om ze te vinden
Gloria.
Kom op, -Ik kom.
Het is ruim twee kilometer tot de perceelsgrens en dan de autoweg.
In een slakkengangetje, minstens 15 minuten. Kom op.
Allemachtig.
Dat dat werkte. Oké wegwezen hier.
De tas. Jij pakt de sleutels. Ik heb de tas.
Waar zijn jullie? -George?
Jullie losers, junkie-lafaards. Niemand solt met mij.
Hoe kon je ze laten gaan?
Genoeg.
Doe het snel.
Kom op.
Wat doe...Wat doe je?
Ben je boos om wat ik straks zei?
Dat was... Ik loog. Dat was een tactiek, oké? Ik knipoogde.
Ik knipoogde. Weet je niet wat dat betekent? Het betekent doen alsof.
Hoe durf je zo tegen me te schreeuwen?
Kom nou, Gloria. Niet...
Zo bedoel ik het niet. -Nee.
Je moet lief tegen me zijn, George.
Je moet me koesteren, zoals je beloofd hebt.
Je hebt nog nooit zo tegen me geschreeuwd.
Ik weet niet wat je zei, maar zeg sorry.
Ik knipoogde.
Toe dan.
Goed.
Oké. Sorry voor wat ik eerder zei. Ook al knipoogde ik.
Natuurlijk geef ik om jou.
Je gaat met ons mee, oké? Daarom zijn we hier.
Gloria, ik heb eeuwige spijt.
Er is niets op de hele wereld gelijk aan wat wij hebben.
Het is allemaal van karton en dat weet je.
Meen je dat?
Meen je dat echt? -Ik zweer het bij Jezus Christus...
God, de duivel...
de engelen in de hemel en de hel.
Ja. Kom op.
Zeg me wat je wil doen.
Ik...
Ik wil ze vergeten.
Dit alles.
Ik wil het achter me laten en opnieuw beginnen.
Wie zegt dat we het niet nog een keer kunnen? Wij twee.
Samen.
Doen wat we ook maar willen in deze gekke wereld.
Alleen wij tweeën.
Als dat is wat je wilt, dan is dat wat je krijgt.
Kom op.
Goed, kom op.
Waar is het ding? Het garageding.
Geen idee. -Waar?
En controleer de kast als je beneden bent.
Heb je mijn sleutels gezien?
Pak de mijne maar.
Schattebout.
Het spijt me zo, maar pappie moet weg.
Ik weet het. Het moet gewoon zo...
Verdomme. Waar is het?
Hier.
Kom op.
Jongen?
Ik denk je iets hebt wat van mij is.
Kom er maar uit.
Bereid je voor op een pak slaag.
Ik hou verdomme van je, Jules.
Mickey, doe het niet. -Kom verdomme uit die auto.
Jij bent het beste wat me is overkomen.
Duiken nu.
Duiken.
Tering.
Verdomme.
Nee.
Nee. Alsjeblieft. Laat me niet achter.
Het komt goed. -Schatje, alsjeblieft.
Nee. -Het komt goed, schatje.
Het komt goed met je.
Alles komt goed.
Nee.
Schatje, nee.
Ik hou zoveel van je.
Ik zal je zo missen.
Dacht je mij te kunnen vermoorden? Ik ga nooit dood.
Ik ben het laatste dat je ooit zult zien.
Tijd om naar boven te gaan.
Schattebout.
Hoe kom je aan dat wapen?
Geef maar aan pappie.
Wat hebben ze over mij gezegd?
Dat ik een slecht mens ben?
Dat ben ik niet. Ik ben een goed mens. Kom bij me.
Kom bij papa.
Weet je waar ik blij van word? Waar jij blij van wordt. Een ijsje.
Muntchocolade...
Ik wil met jou mee.
Het komt goed met ons.
Ik ben zo terug.
Ik hou van je.
We gaan, George.
Gaat het?
Tijd om te gaan.
De weg ligt voor ons open, George.
We kunnen hier nog wel even wachten.
Lieverd.
We gaan.
Wat een avontuur zal het zijn, George.
Ik verheug me er zo op.
Waar gaan jullie meisjes heen?
Florida.
Stap in.
ZUIDELIJKSTE PUNT VAN DE VS
MICKEY'S SCHELPENWINKEL
Ondertiteling Vertaald door: Lilly van Onna